istiklal marşının açıklaması anlamı

Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al
sancak;

Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.

O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;

O benimdir, o benim milletimindir ancak.



Mehmet Akif Türk milletine cesaret,ve tahammül aşılamak için ve onda bulunan
duyguları harekete geçirmek için şiirine korkma sözüyle başlıyor. Bayrak bir
milletin bir milletin geleceğinin ve bağımsızlığının sembolüdür. Bayrağın
sönmesi türk milletinin istiklalini kaybetmesidir. Şair ülkemizde tek bir insan
kalana kadar bu vatanı savunacağımızı belirtiyor. O halde en son Türk bireyi son
nefesini vermeden türk istiklal ve bağımsızlığını yok etmek, Türk bayrağını
söndürmek mümkün değildir. Zira bayrağımız milletimizin yıldızıdır. Bayrağın
kaderi ile milletimizin kaderi birbirine bağlıdır. Bayrak bizimdir, biz
yaşadıkça onu elimizden kimse alamaz. Türk milletinin bütün fertlerini
öldürmedikçe bağımsızlığını kimse yok edemez.



Çatma, kurban olayım çehreni ey nazlı hilal!

Kahraman ırkıma bir gül! Ne bu şiddet, bu celal?

Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helal...

Hakkıdır, Hakk’a tapan milletimin istiklal!



Şair ikinci kıtada bayrağımızın o zaman ki kırgın, küskün, öfkeli halini dile
getiriyor. Türk vatanının bazı parçaları, işgal edilmiştir. Bu yüzden bazı
bölgelerde bayraklarımız indirilmiş yerine düşman bayrakları asılmıştır. Kaş
çatmak öfke halini ifade eder. Kaş ayrıca edebiyatımızda hilale benzetilir.
Sevgilinin kaşları daima hilal şeklinde gösterilmiştir. Bayraktaki hilal de
tıpkı nazlı bir sevgilinin kaşı gibi çatılmıştır. Kahraman türk milletini
üzmektedir. Türkün beklediği, özlediği gülen bir bayraktır. Türk bayrağının
gülmesi göklerde dalgalanmasıdır. Bir aşığın sevgilisinden güler yüz beklemesi
gibi bağımsızlığa aşık Türk milletide özgürlüğün sembolü olan bayraktan
gülmesini beklemektedir. Bu milletimizin en doğal hakkıdır. Çünkü türkler
bağımsızlıkları ve bayrakları uğruna pek çok kan dökmüşlerdir. Bu kanları
bayrağa helal etmeleri için onun da nazlanmayı bırakıp göklerde dalgalanması
gerekir. Türk milleti daima Allah’a inandığı ve taptığı için özgürlük onun
hakkıdır.





Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım.

Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!

Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner, aşarım.

Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.



Şair “ben” diyor.(Ancak kast ettiği mana aslında bizdir türk milleti adına
konuşmaktadır) Türk milleti ezelden beri hür yaşamıştır,hür yaşayacaktır. Onun
özgürlüğünü elinden almak isteyen ancak çıldırmış olmalı,zira böyle bir harekete
kalkışanlar ağır bir şekilde cezalandırılır. Türk milleti bağımsızlığı uğrunda
önüne çıkacak her engeli aşacak güçtedir. O; böylesine yüce bir amaç için
dağları delecek, enginlere sığmayıp,denizleri taşıracaktır güçtedir.



Garbın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar,

Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.

Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imanı boğar,

“Medeniyet!” dediğin tek dişi kalmış canavar?



Bu kıtada şair vatanımızı istilaya kalkışan avrupalılara meydan okuyor. 20.
asrın başında avrupa medeniyeti 19.yy. deki görkeminden oldukça uzaktır. O
sebeple şair bayıyı tek dişi kalmış canavara benzetiyor. Ancak avrupa mevcut
teknik imkanlarını seferber ederek topuyla, tüfeğiyle, tankıyla bizi yok etmeye
çalışmaktadır. Mehmetçik ise bu güce topla, tüfekle, mızrakla, kılıçla cevap
vermeye çalışmaktadır. Avrupalı kendini çelik zırhla korurken mehmetçik ona iman
dolu altın göğsüyle karşılık vermektedir.



Arkadaş! Yurdumu alçakları uğratma, sakın.

Siper et gövdeni, dursun bu hayasızca akın.

Doğacaktır sana va’dettiği günler Hakk’ın...

Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın.



Şair kahraman Türk askerine hitap ediyor. Türk yurdunu alçakları uğratmaması
için gerekirse canını feda etmesini öneriyor. Şehit gövdelerinin meydana
getireceği siperler düşmana mani olacaktır. Mehmet Akif düşmanın çok kısa bir
süre içinde bu hayasızca akına son vereceği Allah’ın Türk milletine
Kuran-Kerimde vaad ettiği zafer gününün yarından bile daha yakın bir zamanda
doğacağına inanmaktadır.



Bastığın yerleri “toprak!” diyerek geçme, tanı:

Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı.

Sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır, atanı:

Verme, dünyaları alsan da, bu cennet vatanı.



Şair Türk ordusuna vatanın kutsallığını hatırlatıyor. Toprak ile vatan
arasında büyük bir fark vardır. Toprağı vatan haline getiren onu elde etmek ve
korumak için savaşan fertlerin varlığıdır. Kısacası sıradan bir toprak büyük bir
değer taşımaz; ama vatan toprağı uğrunda şehit olan atalarımızın o topraktaki
mezarlarıdır. Bu kutsal vatanı dünyalara değişmeyiz. Toprak dünyanın dünyanın
her yerinde bulunur. Ancak atalarımızın kanlarıyla sulanan topraklar vatanımız
üzerindedir.



Kim bu cennet vatanının uğruna olmaz ki feda?

Şüheda fışkıracak toprağı sıksan, şüheda!

Canı, cananı, bütün varımı alsında Huda,

Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda.



Bu vatan cennet kadar kıymetlidir. Şehit olanların ruhu dini inanışımıza göre
doğrudan doğruya cennete gider. Şehitlerimiz bu vatan toprağında yattığı için
cennetten farksızdır. Bir avuç toprağı sıksak şehitler fışkıracak sanırız.
Canımızdan çok sevdiğimiz insanları varımızı yoğumuzu Allah alsında yalnız
yaşadığımız sürece bizi vatanımızdan ayrı düşürmesin.



Ruhumun senden, ilahi, şudur ancak emeli:

Değmesin mabedimin göğsüne namahrem eli.

Bu ezanlar-ki şahadetleri dinin temeli-

Ebedi yurdumun üstünde benim inlemeli.



Allah’a şair hitap ediyor. Mehmet Akif’in Allah’tan tek dileği ibadet
yerlerinin göğsüne düşman elinin değmemesidir. Camilerimizden okunan ezanlar
sonsuza kadar türk yurdunun üstünde inlemelidir. Çünkü bu ezanlar dinimizin
temelidir.



O zaman vecd ile bin secde eder-varsa-taşım,

Her cerihamdan, ilahi, boşanıp kanlı yaşım,

Fışkırır ruh-ı mücerred gibi yerden na’şım;

O zaman yükselerek arşa değer belki başım.



Ezan sesleri yurdumuzun üstünde inledikçe şehitlerimizinde ruhları şaad
olacaktır. Ezan sesi sadece yaşayanlara değil, ölülere hatta onların mezar
taşlarına bile tesir eden yüce bir anlam taşır. Şehit atalarımızın her şeyden
arınmış ruhları yerden fışkıracak, ezan sesiyle ayağa kalkacak ve dışa
yükselecektir.



Dalgalan sen de şafakalar gibi ey şanlı hilal!

Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helal.

Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlal:

Hakkıdır, hür yaşamış, bayrağımın hürriyet;

Hakkıdır, Hakk’a tapan, milletimin istiklal!



Şair zafer gününün heyecanını yaşıyor. Şanlı bayrağımız dalgalandıkça
gökyüzünü şafakla yarış edercesine gökyüzünü kızıl renge boyamaktadır. Türk
milleti yeniden bağımsızlığına kavuşmuştur. Atrık onun için yok olma korkusu
kalmamıştır. Bayrağımız şehitleri mizin kanlarını hak etmiştir. Bağımsızlık
Allah’a tapan ve doğruluktan ayırmayan Türk milletinin en doğal hakkıdır.