Murathan Mungan
Bilardo Topları
Ayrıldığımız gündü.
Mutfaktaydık, buzdolabının yanında, kapısı açıktı, her şey bambaşka
görünüyordu yüzüne vuran o soğuk ışıkta "Biliyor musun" dedin. "Sen
neye benziyorsun biliyor musun?"
Epeydir aradığın bir şeyi bulmuş olmanın hem sevinci, hem keder
veren gizi bir an için bulandırmıştı yüzündeki tedirginliği,
kırgınlığı. Sis ışığa çıkmıştı. Sonra yavaşça çevirip başını yüzüme
baktın,kuyuya düşmeye benzeyen derin bir korkuyla.
"Neye?" dedim, yan yanayken yaşadığımız ayrılığın adını sorar gibi
"Neye?"
"Bilardo toplarına"
"Neden?" dedim.
"Yazgını hep başkalarının ıstakalarının insafına bırakıyorsun da
ondan..."
Bir uçurum gibi derinleşen sessizlik o an başlamıştı bile bizi
birbirimizden uzaklaştırmaya.Beni terk etmeden önce yaptığın son
konuşma oldu bu.
Sonra iki arkadaşım geldi, birinin omzunda ağladım, hangisiydi şimdi
hatırlamıyorum.
Sonra birlikte başka bir kente gittik, anlarsın ayrılığın ilk
günlerinde o eve katlanamazdım, Sonra ben başka aşklara, sonra başka
evlerin duvarlarına başka takvimler astım.
Şimdi ne zaman birinden ayrılsam ıstakaların sesi patlıyor
kulaklarımda ardından bilardo topları dağılıyor dört bir yana...
Seni hatırlıyorum o soğuk ışıkta bir daha... Bir daha...
Bir daha... |
