Tac Mahal, Hindistan
Türk İmparatorluğu'nun Timuroğulları hanedanının 5. hükümdarı Şah
Cihan (1593-1666) tarafından, o zamanki imparatorluğun başkenti olan
Hindistan'ın Agra şehrinde, Jumna Nehri'nin kıyısında yaptırılmıştır. Dünyada
aşk için dikilmiş en büyük ve en güzel anıt olarak kabul edilen bu türbe, Şah
Cihan'ın büyük bir aşkla sevdiği eşi Ercümend Banu'nun (Mümtaz
Banu) ölümü üzerine, onun hatırasına yaptırılmıştır.
Yapının mimarları, Mimar Sinan'ın talebelerinden Mehmet İsa
Efendi ve Mehmet İsmail Efendi ile yapıdaki yazıları
yazan Hattat Serdar Efendi eserin yapımı için Şah Cihan
tarafından İstanbul'dan davet edilmişlerdi. 1630'da inşaasına başlanan eser, 22
yıl sonra 1652'de tamamlanmıştır.
Tac Mahal'in yapımında parlak, ince mavi damarları olan beyaz mermer
kullanılmıştır. Aynı mermerden yapılan ve yerden yüksekliği 82 metre olan kubbe,
Mimar İsmail Efendi tarafından yapılmıştır. Kubbe üzerinde altınlı bir alem
vardır. Türbenin beyaz mermerden 4 minaresi vardır. Anıtın dört yanına Hatta
İsmail Efendi tarafından Yasin suresinin tamamı yazılmıştır.
Mümtaz Mahal ve Şah Cihan'ın sandukaları üst katta, kubbenin altındadır.
Sandukaların bulunduğu yerdeki kubbede insan ağzından çıkan her ses 7 kez
yankılanacak şekilde bir akustiğe sahiptir. Şahın ve eşinin asıl lahitleri ise
en alt katta bulunmaktadır.
Tac Mahal'in yüzbinlerce akik, sedef ve firuze gömülü olan duvarlarında
ayrıca 42 zümrüt, 142 yakut, 625 pırlanta ve 50 adet çok iri inci vardır.
Romantik görünüşü ile herkesi büyüleyen, Doğulu Batılı birçok ünlü yazar ve
şaire ilham kaynağı olan Tac Mahal, mehtaplı gecelerde bile aydan daha parlak
görünür. 1966 Hint-Pakistan Savaşında, Pakistan savaş uçaklarına yol gösterici
bir parıltı olmaması için, Hint hükümeti tarafından kubbesi siyah bir çadırla
örtülmek zorunda kalınmıştır. |
